Vanræksla
Æj hvað ég vorkenni þér elsku litla blogg. Ég gleymi þér vikunum saman og svo þegar ég er að skoða heimasíður annarra þá rekst ég loks á þig inn á síðu númer 10 sem ég flækist inn á! Það grípur alltaf um mig þvílíkt samviskubit þegar ég sé þig, því ég vanræki þig meira en sjálfa mig og þá er nú mikið sagt.Nýjustu fréttir eru þær: Búin með eitt próf af tíu. Já góðir hálsar, Hildur, þ.e. ég, er að verða búin með fyrsta bekk menntaskólans eftir níu próf. Nú er um að gera að læra eins og mofo fyrir prófin og ná þessu öllu saman með glæsibrag.
Við Þórir tókum saman á laugardaginn var, en ákváðum í gær að slíta þessu enn og aftur. Allt er þegar þrennt er, ekki satt? Þórir er góður drengur og óska ég honum velfarnaðar í öllu sem hann tekur sér fyrir hendur.
Já, ég er á lausu, aftur! :o) En ég hugsa að ég einbeiti mér að prófunum og fá vinnu næstu vikurnar en hver veit, kannski ég hitti einhvern nýjan í sumar, ég hef samt einn í huga. Veit ekki hvort það verði neitt úr því. Líklega ekki, svo best er að halda öllum möguleikum opnum. Ég ætti að vera læra sannir og skilgreiningar núna, svo ég held ég drífi mig bara úr tölvunni og læri eins og brjálæðingur það sem eftir lifir dagsins.
Tíu próf... Menntaskólinn minn er prófaglaður skóli. Einkar, afar, sér í lagi.... Dísús.
Hvítt bebe (þ.e. bebe úr brandaranum) er farið,
megi hagsæld og gleði umlykja ykkur öll, *kremj*
2 Ummæli:
Mmmmm... unaðshrollurinn sem fylgir sönnunum. Óviðjafnanlegur.
Þú bloggaðir! Stoltshrollurinn hríslast alveg niður bakið á mér... Jeij!
Ég llofa því að Llalli llamadýr verður þinn ef ég fer, llofa því.
Skrifa ummæli
<< Heim