Sei sei já
Góðan daginn góðir, bólgnir, slímugir og jafnvel hóstandi hálsar.Það er haust, bráðlega verður kominn fullgildur vetur. Pestir fylgja þessum árstíðum. En burtséð frá því...
Sumarlok voru góð. Skólinn byrjaði vel, það er frekar skemmtilegt að vera sjöttu bekkingur. Á busadeginum tók ég að mér að vera Grýla. Grýlur eru stúlkur úr röðum 6. bekkjar sem fara inn til busabekkjanna og verk þeira er að hræða, niðurlægja og pína tilvonandi MRingana. Í mínum bekk voru það við Hera og Auður sem tóku þetta að okkur og fengum við tilraunaárganginn, '92 módelin, til að hræða. Við byrjuðum á því að valda þeim vonbrigðum, sögðum þeim að þau yrðu ekki busuð í ár vegna þess að þau væru einfaldlega of ung, mikið voru þau vonsvikin, greyin litlu. En við grýlur, fórum fram og komum svo inn með látum og sögðu þeim að þau slyppu ekki svona auðveldlega frá busuninni. Blendnar tilfinningar einkenndu mannskapinn, en allt í allt var gaman og enginn slasaðist. :) Mikil drykkja var í fyrirpartýinu og var þetta busaball greinilega mikið svall því að fólk var yfirleitt dauðadrukkið. Ég var samt ekki jafnsuddalega full og margir hverjir sem jafnvel komust ekki á ballið sökum ofurölvunar.
Ég er frekar sátt við kennarana mína og er búið að vera nóg að gera í skólanum, ritgerðir, verkefni og próf, þetta sama gamla sem einkennir MR.
Hins vegar þá sit ég heima hjá Óla úti í Berlín og blogga. Þetta þýðir að ég er í Þýskalandi að skrópa í skólanum... En ég held að það sé bara ágætt að sleppa aðeins frá öllu og heimsækja þessa æðislegu borg og kærastann í leiðinni. :) Búið að vera æðislegt að hafa hann heima á Íslandi í 2 mánuði! Lúxus í mínum augum... En já, ég kom hingað á mánudaginn fyrir rúmri viku og er þetta búið að vera ósköp rólegt. Ef að það ætti að vera extra líf og fjör þá hefði ég sett hana Valborgu í handfarangurinn, það er klárt... Er ekki búin að fara á neitt dansskemmtistað... Pælið í því!
En á föstudaginn kemur þá á ég að halda sögufyrirlestur um Sigurð Guðmundsson málara. Ég er að lesa bók um hann og ég verð að viðurkenna að hann var ekki beint spennandi manneskja. Hann lifði lengst af á fátæktarmörkum, en fékk helling af styrkjum til listnáms í Köben og var vondur í skapinu. Algjör draumur þessi íslenski snillingur... hömm hömm...
Ég er að búast við að hann Óli komi heim úr skólanum þá og þegar með Döner handa mér.
Döner er frekar vinsæll hérna í Berlín, tyrkneskur skyndibiti, újeh.
Ég bloggaði, þetta ætti að gleðja þessar 1-3 manneskjur sem skoða bloggið mitt.
Er það ekki?

p.s. ég gúgglaði Berlin í images og fékk þessa gellu... gaman að því! Það er einmitt alls ekki óalgengt að þýskar stelpur gangi dagsdaglega bara með geirvörtu skraut til að hylja sig.. Nei grín, þetta er úr Love Parade sem er skrúðganga og festival sem á rætur sínar að rekja hér í Berlín.


1 Ummæli:
Þetta gladdi okkur allar mjög mikið, okkur þrjár manneskjurnar.
En hvað mig sjálfa eina varðar þá : "HAH-HA! Engir sögu fyrirlestrar fyrir mig" og Gunnar er alveg búin að vera á Íslandi í svona nítján ár samlagt að minnsta kosti.
Skrifa ummæli
<< Heim